Klankhealing sessie en het effect bij hersenletsel

Enthousiast had ik me opgegeven. Klankhealing, heerlijk! Me een uur lang laten meevoeren op klanken van bijzondere instrumenten. Niet eens voor de ontspanning, want klanken kunnen genezing brengen…

Geluid is krachtig om de trilling die klanken voortbrengen. Je lichaam synchroniseert als het ware met die trilling. Een grondklank helpt je daarom aarden, tot rust te komen. Hogere vibraties kunnen je energie geven. Klanken brengen je dus in balans en daarmee kan je gezondheid verbeteren.

Ik ben al jaren geïnteresseerd in geluidstherapie en besloot deze kans aan te grijpen om te ontdekken wat Arianne en Richard van Oxygen Healing by Music creëerden. Maar toen ontstond een uitdaging. Doordat ik een nieuw niveau in mijn herstel had bereikt en héél véél had kunnen trainen, was ik nu in een nieuwe genezingsfase beland. Mijn hersenen draaiden overuren om naar dit nieuwe niveau toe te werken en ik stond uit. Bam. Geen prikkels. Weinig kunnen concentreren, weinig beeldprikkels én weinig geluid kunnen verdragen. Handig 😉. Uiteindelijk besloot ik toch te gaan. Oordoppen in m’n zak, zodat ik mezelf op ieder moment zou kunnen redden.

Hoe ga ik om met geluidsoverprikkeling?

De sessie begint. Linksachter mij staat een speaker met natuurgeluiden. Precies op de hoek van waaruit ik op dit moment echt geen geluid kan verdragen. Ik had het te laat gezien en de zaal zal lag vol. Ik besluit het aan te zien met de veiligheid van mijn oordoppen binnen handbereik.

Ik probeer om onbevangen de klanken te laten binnenkomen. Maar dat gaat nog niet zo eenvoudig want gelijktijd probeer ik me af te sluiten voor de geluiden die teveel zijn. Terwijl de klanken van bijzondere instrumenten als de didgeridoo, klankschalen, exotische fluiten en nog veel meer door de ruimte klinken, voel ik me alsof ik in een spagaat zit. Op deze manier neemt de pijn alleen maar toe. Ik voel de plekken in mijn hoofd waar de pijn zit en breng er zacht mijn aandacht naartoe. Ik laat mijn aandacht als het ware door mijn hoofd stromen. Zo blijf ik even zitten en ik realiseer me dat een andere aanpak nodig is.

Waar je je tegen verzet, dat vermeerdert. Dus besluit ik om óók de geluiden die teveel zijn volledig toe te laten. Mijn oren open te zetten, mijn hele wezen te openen voor álle geluiden die er zijn. Hierdoor word ik als het ware transparant waardoor alles ongehinderd kan passeren. Het bost niet tegen me op, het blijft niet hangen in mijn energieveld of in mijn lichaam. Ik word als het ware immuun.

Het is nogal wat, want onze instinctieve reactie is altijd om ons af te sluiten voor datgene wat teveel is. Met deze techniek ga je tegen dat instinct in. Wat we ook instinctief doen, is onze aandacht brengen naar datgene wat opvalt. Dus prikkels die teveel zijn, daar schenk je al snel heel je aandacht aan. Wat je aandacht geeft, groeit.

Met deze meditatieve techniek houd je je aandacht bij jezelf, bijvoorbeeld je ademhaling. Alle prikkels die teveel zijn, mogen er zijn zonder dat je erop let. Zélfs als deze prikkels ongefilterd binnenkomen. Het is vergelijkbaar met het gevoel wanneer je ergens vol geconcentreerd mee bezig bent (of dat in het verleden was). Zo geconcentreerd, dat je niets meer waarneemt van wat om je heen gebeurt. Het is geen techniek die je even probeert. Het vereist heel veel oefening en toewijding.

Terwijl ik laat zijn wat er is, vraag ik gelijktijdig liefdevol aan mijn hoofd om alle binnenkomende prikkels te verwerken. En ik vraag erbij: wat heb je van mij nodig, om dat te kunnen doen? In stilte luister ik naar het antwoord. En ik geef. Want mijn lichaam wil me alles geven, maar kan dat alleen in samenwerking met mij.

Zacht voel ik de stromen in mijn hoofd, zacht stuur ik mijn adem en aandacht naar de zere plekken. Arianne blijkt tevens magnetisch therapeut te zijn en loopt langs de groep om energie te geven. Dat geeft een doorbraak. Het zelfherstellend vermogen van mijn lichaam kan nu vrij stromen en mijn hoofd is in staat om de klanken te laten binnenkomen. Een tinkelend geluid zendt een stroom van kippenvel door mijn hoofdhuid. De didgeridoo brengt mijn beide hersenhelften in balans. Rechts wordt actiever waardoor mijn zere linkerkant verlicht wordt. Ontspannen zucht ik. Een zachte drum kalmeert mijn systeem, de klankschalen met hun variërende trillingen brengen nog meer balans. Inmiddels tintelt mijn hele lichaam.

Ondertussen ga ik door met het stimuleren van het natuurlijk herstelvermogen. Daarmee geef ik mijn lichaam de ruimte om het werk te doen terwijl de klanken balans en daarmee heling brengen.


Het resultaat van de klankhealing

Toch nog te snel is het afgelopen, het voelde heerlijk. Tegelijkertijd is het ook goed, want mijn brein heeft zo ontzettend hard gewerkt dat ik helemaal uitgeput ben. We drinken in stilte nog een kop thee en dan ben ik de eerste die weggaat. Ik piep er als het ware tussenuit. Ik loop naar huis, trek mijn jas en schoenen uit en rol direct door mijn bed in. Pffff, rust. Nog anderhalf uur gonst en beweegt het in mijn hoofd. Mijn lichaam is zwaar en lijkt het matras ingetrokken te worden. Mijn hoofd lijkt ergens in de hoogte te zijn, alsof hoofd en lichaam een veel grotere afstand hebben dan fysiek het geval is. Ondertussen blijf ik doorgaan met zacht mijn aandacht door mijn hoofd te laten stromen. Dan voel ik rust en ik val in een diepe slaap.

De ochtend erna ben ik enorm opgeknapt! Hoewel ik vandaag geen geluid wil, kan ik wel weer wat computerwerk doen, wat lezen en wat rommelen in huis. En vooral: ik voel me meer helder en ook mentaal weer meer in mijn kracht. Genezingsperioden zijn altijd een enorme aanslag op je positiviteit en innerlijke kracht. Gelukkig heb ik een buffer om deze dagen door te komen, doordat ik er altijd aan werk om gelukkiger te zijn dan ik me rot voel 😉. Mede hierdoor is positiviteit sterk in me verankerd.

Na een aantal dagen uitgeschakeld te zijn geweest, ben ik superblij dat het meest heftige deel van deze genezingsperiode voorbij is. Nu iedere dag weer iets meer aankunnen en vol verwachting uitzien naar het resultaat van het werk dat mijn hoofd nu doet…


Ik heb dit blog geschreven om een beeld te schetsen van de manier waarop ik met hersenletsel omga. Weet dat dit slechts één situatie is, een momentopname. Maar er kwam hier zoveel samen, dat ik het gevoel heb dat ik je veel kan laten zien. Is dit gelukt? Voel je vrij om liefdevol te reageren.

Klankhealing en hersenletsel nah

Leave a Reply

Your email address will not be published.